เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการโรงเรียนลูกบาศก์

 
 
[CS-HW401] เมื่อรู้รหัสประจำตัวและที่นั่ง
 
"คนต่อไปครับ"
 
เสียงของชายที่อยู่ตรงหน้าผมดังขึ้น   หลังจากที่ทุกคนได้กินข้าวเที่ยงเสร็จกันอย่างสนุกสนาน....ไม่สินะ.... เอาเป็นว่าทุกคนก็ได้ขึ้นห้องเรียนมาเพื่อจะมาจับฉลากเอาเลขประจำตัวกับที่นั่งของตัวเอง  ความจริงเลขให้ใครสักคนสุ่มเอาเองหรือเรียงตัวอักษรเอาก็น่าจะง่ายกว่าแท้ ๆ   ส่วนที่นั่งให้เลือกกันเอาเองก็จบ   ทำไมต้องทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยากด้วยนะ  ไม่เข้าใจจริง ๆ
 
สายตาผมจับจ้องไปที่กล่องสองใบข้างหน้า  จากที่ได้ยินเมื่อกี้ฉลากในกล่องสีฟ้าคือเลขประจำตัว กล่องสีชมพูคือเลขที่นั่ง....  อะไรก็เอาไปเหอะ กะอีแค่นี้มันจะไปมีอะไรน่ากังวลนักหนา
 
 
 
"เอ้า  จับได้เลย"
 
ผมเอามือล้วงลงไปในกล่องสีฟ้าแล้วหยิบฉลากที่ว่าขึ้นมา  จากนั้นก็คลี่มันออกมาช้า ๆ
 
04...สินะ? เลขที่อยู่ต้นไปหน่อย ... แต่ก็ดีที่ไม่ใช่เลขที่แรก  ไม่เลว
 
 
 
พอได้เลขประจำตัวแล้วก็ล้วงมือลงไปในกล่องสีชมพูเพื่อจับเลขที่นั่งต่อ...
จะได้ไปนั่งอยู่ส่วนไหนกันนะ... ถ้าเป็นไปได้ก็ขอกลาง ๆ แล้วกัน  ถ้าใกล้ไปก็โดนครูมอง  ไกลไปก็มองกระดานไม่เห็น...
 
 
ในที่สุดผมได้กระดาษสีชมพูขึ้นมาในมือแล้วเปิดออกมาอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นตัวเลขตัวใหญ่
 
13
 
ว่าแต่ ที่นั่งหมายเลข 13 นี่มันอยู่ตรงไหนล่ะ
 
 
 
"ได้เลขประจำตัวเป็น 04 กับที่นั่ง 13 นะครับ ว่าแต่น้องชื่ออะไรครับเนี่ย"
 
"ทัศนัย โพสาวัง"
"ครับ"
 
 
พี่คนที่อยู่ตรงหน้ากำลังจดหมายหมายเลขนั่นลงในใบรายชื่ออยู่
"โอเค.....  ที่นั่งของน้องอยู่ตรงนู้นแน่ะ ไปนั่งได้เลยนะครับ ที่โต๊ะจะมีหมายเลขแปะไว้อยู่"
 
ชายตรงหน้าชี้ไปที่โต๊ะซึ่งผมก็ไม่ทันได้มองหรอกนะว่าเป็นโต๊ะไหน.... เดินหาเอาก็แล้วกัน
 
 
 
 
ผมเดินออกจากแถวเพื่อไปหาที่นั่งของตัวเอง  มองไปรอบ ๆ ก็เห็นคนอื่นนั่งอยู่กับที่ตัวเองแล้วเกือบหมด บางคนก็เริ่มทักทายกับคู่หูตัวเองแล้วบ้าง  ดีใจกันใหญ่เลยสินะ   แต่เลขสิบสามนี่อย่างน้อยก็คงไม่ใช่หลังสุด ....ก็ดีนี่
 
 
สิบสาม สิบสาม สิบสาม  สิบส........หือ
 
 
........................ไอ้บ้าเอ้ย
 
 
ฝีเท้าผมหยุดลงเมื่อผมเจอที่นั่งตัวเองที่มีหมายเลขสิบสามแปะไว้อยู่บนโต๊ะแล้ว เป็นที่นั่งติดฝั่งหน้าต่าง อยู่แถวที่สามนับจากกระดาน  ไม่ใช่หลังสุดแต่ก็ใกล้เคียง...
 
สิ่งที่หนักกว่าคือคนบริเวณนั้นแต่ละคนที่....
 
 
 
ผมเกิดอาการลังเลเล็กน้อยว่าควรจะเข้าไปนั่งดีหรือไม่เข้าไปนั่งดี
 
ยังไงก็ต้องเข้าไปนั่งสินะ ...เอาก็เอา
 
ผมดันเก้าอี้ออกมาจกโต๊ะและเอาตัวเข้าไปนั่ง มองคนที่อยู่ข้าง ๆ เล็กน้อย ... จำชื่อไม่ได้แฮะ  รู้แต่ว่าสิ่งที่ทำให้ผมจำเขาได้ดีคือผมทรงสกินเฮดกับนิสัยร่าเริงจนเกินเหตุของหมอนั่น  สบตากันแว้บเดียวก็ยิ้มมาให้จนปากจะฉีกถึงหูแล้ว
 
ข้างหลังผมคือไอ้โล้นอีกคน จำชื่อไม่ได้อีกนั่นแหละ น่ารำคาญพอกัน แต่ดูซื่อบื้อกว่านิดหน่อย  การใช้ภาษาก็แปลก ๆ  คิดว่าเล่นตลกคาเฟ่อยู่เหรอ
 
ส่วนทางขวาหลังผม  แฟง  คนที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดีและเพ้อ ๆ บ้า ๆ บอ ๆ จนผมอยากจะลบเรื่องที่ได้ยินหมอนี่พูดออกมาให้หมดไปจากสมองซะ  ไม่งั้นสักวันนึงคงได้ไปเที่ยวดาวเสาร์กับมันแน่ ๆ
 
นี่มันขุมพลังงานอะไรกันวะเนี่ย...
 
 

ผมพยายามเก็บอาการเอาไว้  แล้วก้มหน้าถอนหายใจออกมาเบา ๆ
 
อีกคนที่ตามมาประจำตรงที่นั่งด้านหน้าผมคือคณิต  ไม่รู้ว่าควรจะดีใจหรือเสียใจดี   ถึงจะดูคุยง่ายกว่าแต่ตอนห้องสีก็ดันดูเหมือนจะเข้ากับแฟงได้อย่างเป็นปี่เป็นขลุ่ยอันด้วยเพราะความซื่อ
 
ข้าง ๆ คณิตเป็นผู้หญิงหน้าจีน ๆ ที่เคยนั่งใกล้ ๆ กันตอนกินข้าว รู้สึกมีคู่แฝดด้วยสินะ อยู่ไหนกัน....
 
อยู่หลังห้องนั่นเอง  .....เดี๋ยวก่อน ตรงแถวนั้นเป็นพวกแฝดหมดเลยนี่ .. ยกเว้นปราชญ์น่ะนะ
 
 
 
 แล้วนั่น....ใครน่ะ?
 
ผมมองไปที่อีกฝั่งของห้อง  สะดุดตาเห็นนักเรียนชายผิวคล้ำไม่คุ้นหน้าอยู่คนหนึ่ง  ไม่สิ...เหมือนเคยเห็นผ่านหางตาแว้บ ๆ   คนที่นั่งข้างเขารู้สึกชื่อม่งอะไรนี่แหละมั้ง หน้าตานักเลง ๆ หน่อย ....มองโดยรวมแล้วคนแถว ๆ นั้นก็อยู่กันอย่างสงบดีนี่  ขอย้ายไปนั่งตรงนั้นแทนยังทันมั้ย?
 
ฝั่งด้านหลังแถวนั้นก็มีคนที่อยู่ห้องสีฟ้าเหมือนกันอยู่ เพทาย กับโย? มั้ง  ส่วนคนที่นั่งข้าง ๆ สองคนนั้นไม่เคยคุยด้วยเลยแฮะ
 
แถวหน้ามีคนที่นั่งข้าง ๆ ตอนกินข้าวอยู่ เป็นผู้หญิงที่ขี้โมโหหน่อย แล้วก็มีสาวหน้ายิ้มนั่งข้าง ๆ ดูตัดกันยังไงชอบกล   ส่วนสกายกับผู้ชายอีกคนก็นั่งด้วยกันประจันหน้ากับกระดานเลย
 
 
 
เฮ้อ...............
 
ผมละสายตาจากคนในห้องหันหน้าไปทางหน้าต่างแทน  สายตาทอดยาวออกไปยังหมู่เมฆและแสงอาทิตย์สาดแสงอันสดใสกระทบลงบนสสารและสิ่งมีชีวิตภายนอกทั้งมวล  แต่น่าเสียดายที่มันไม่ได้จิตใจของผม ...นายทัศนัยที่นั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้ให้สดใสตามไปด้วยเลยแม้แต่นิดเดียว....
ต้องเจอพวกนี่ทั้งเทอมเลยเหรอ...
 
 
 
ให้ตายสิ !!
 
(เอามือทุบโต๊ะเบา ๆ แบบไม่ให้คนอื่นรู้ตัว)
 
 
****************************************************
 
 
สรุป
- จับได้หมายเลขประจำตัว 04  และเลขที่นั่ง 13
- รู้สึกเฉย ๆ กับเลขประจำตัว แต่จริง ๆ ก็อยากได้เลขหลัง ๆ กว่านี้หน่อย
- ประทับใจจนถึงตับ ไม่พอใจกับที่นั่งเป็นอย่างมากเพราะมีเฌ แฟง ไก่ชาย ซึ่งเป็นตัวป่วนตัวกวนอยู่
- มองที่นั่งของคนรอบห้อง เห็นที่นั่งตรงโซนม่งทะเลแล้วอยากเข้าไปเสียบแทน
- มองไปนอกหน้าต่างแล้วบ่นในใจไปตามประสา
- ทุบโต๊ะเบา ๆ ฉลองให้กับที่นั่งของตัวเองเล็กน้อย
 
 
----------------------------------------------
 
_(:3 」∠)_   เสร็จจนได้ (ไชโย)   ทำดีบีเสร็จเลยแวะมาทำการบ้านบ้างครับ  มันเป็นรีแอคชั่นของคนขี้วีนที่เขียนแล้วสนุกมาก (มีความสุข../เลว)  ส่วนซายน์ จากนี้ไปเดี๋ยวมันก็ปรับตัวได้เองนั่นแหละ(มั้ง) *โบกผ้าเช็ดหน้า*
 

Comment

Comment:

Tweet

น้องซายน์คะ... ขอให้หนูโชคดีนะลูกนะ 55555555

ขอให้สุขี ๆ สโมสร /เรอะ

เอาน่าาา ผ่านตรงนี้ไปได้อัพสกิลขึ้นเยอะ 555 question

#13 By ~ คุณใบเตย ~ on 2012-09-04 16:28

โชคดีนะสหายร่วมห้อง มันคือเดสตินี่ ๕๕๕๕๕ /ซายน์ตบ
เอาน่ะเชื่อว่าเจ้าจะมีภูมิคุ้มกันมากขึ้น จงเติบโตอย่างแข็งแกร่ง! #อะไร
เวลคัมทูมายแลนด์...

/เปิดมิติต่างกลืนกินซายน์

#11 By ฟ.เอ๋ยฟ.แฟง on 2012-08-15 17:12

รอดูต่อไปว่านายทัศนัย โพสาวังจะเคะแตกขึ้นหรือจะล้ำขึ้นนะครับท่านผู้ชม  /โด้ตบ
วีนในใจเงียบๆ ละดูน่ารักนะซายน์เอ้ยย 
ที่ตรงนั้นมันก็สุดยอดจริงๆ นั่นแล 55555

#9 By crystalgirl on 2012-08-08 23:50

ซายน์...เราเห็นอนาคตนายแล้วล่ะ........
นายต้องล้ำขึ้นแน่ๆ //บีบบ่า #ไม่นะ...

#8 By อ-อ-ง-ฟ-อ-ง on 2012-08-05 01:22

โอ๊ยยยย //นั่งกลั้นหัวเราะ
ซายน์มันต้องมีอะไรดีบ้างแหละ(มั้ง?)
สู้นะ เราเชียร์อยู่ //ถือพู่เชียร์

#7 By Payt@i on 2012-08-03 22:29

โอ๊ยยยย //นั่งกลั้นหัวเราะ
ซายน์มันต้องมีอะไรดีบ้างแหละ(มั้ง?)
สู้นะ เราเชียร์อยู่ //ถือพู่เชียร์

#6 By Payt@i on 2012-08-03 22:29

โถ... ซายน์...
สู้ต่อไปนะจ๊ะ แล้วนายจะล้ำขึ้นเอง

#5 By เพทาย ณ CS on 2012-08-03 21:44

พัฒนาการ 1 เทอม จะทำให้ซายน์ล้ำกว่าเพื่อน ๆ
//ยิ้มเหี้ยม..... (หนี)
โถ่ซายน์เอ้ย
เจริญรอยตามพี่รหัสอย่างเฟิร์นมาก ไหนจะจับฉลากได้รหัส 04 ไหนจะจับที่นั่งได้เลข 13
แต่ดูนายโชคร้ายกว่าพี่เฟิร์นเยอะ 55555555555555555

ขอให้นั่งอย่างเป็นสุข เป็นสุขนะจ๊ะ

#3 By Fern-CS#4 on 2012-08-03 01:06

โถซายน์เอ๋ย...
มามะ สลับที่กับม่งมา
//ยัดเงินใต้โต๊ะ ผอ. กัน

#2 By โซนิชคุง on 2012-08-02 23:41

โถซายน์ ปาดน้ำตา ขอให้นายไปดี ขอให้มีความสุขกับดินแดนลี้ลับตรงนั้น //โบกผ้าเช็ดหน้าให้
นายแวะเวียนมาหาแถวๆไหมได้นะ555555

#1 By MintieZ commu on 2012-08-02 23:38