HW404

ชวนเพื่อนปลูกถั่วเขียว [Part 2]
 
 
ตัวละครที่เกี่ยวข้อง : ทัศนัย โพสาวัง(ซายน์) / คคนนันท์ รักษ์พิรุณ(ไอรัก)

 
หนังสือเล่มหนาได้ถูกปิดลงและสอดเข้าไว้บนชั้นหนังสือเหมือนเดิม
มือของเด็กหนุ่มในชุดนักเรียนยังคงชี้หาหนังสือที่ต้องการอยู่
 
หนังสือถูกหยิบออกมา .... เล่มแล้ว ...เล่มเล่า
 
...จนกระทั่งเขารู้สึกว่าแขนซ้ายของเขาคงถือหนังสือกองโตที่ถูกหยิบออกมาเหล่านั้นไม่ไหวอีกแล้ว
เขาถอนหายใจออกมาเบา ๆ  ก่อนจะไปหาที่นั่งเพื่อทำงานให้เสร็จสิ้นตามจุดประสงค์ที่มาห้องสมุดในวันนี้...
 
 
 
 
[ณ ห้องสมุด]
 
 
ปึ้ง
ผมวางหนังสือที่รวมรวมมาได้ลงบนโต๊ะแล้วนั่งลงบนเก้าอี้  บุคคลตรงหน้าของผมคือคคนนันท์ ผู้ที่จะมาเป็นคนร่วมทำงานปลูกถั่วเขียวบ้า ๆ บอ ๆ นี้ให้เสร็จ...
 
ถึงแม้ว่าเธอจะบอกว่าแค่ปลูกถั่วเขียวใส่ทิชชูให้มันเสร็จ ๆ แต่ก็โดนค้านไปว่าถ้าแค่นั้นเด็กอนุบาลมันก็ได้ไม่ใช่เหรอ... และต้องศึกษาการเจริญเติบโตของมันด้วย  ปลูกส่ง ๆ แบบนั้นใครเขาจะรับกัน....  ข้อเสนอแนะนั้นเลยโดนผมปฏิเสธไป
 
 
"วันนี้เดี๋ยวช่วยกันหาข้อมูลก่อนว่าจะศึกษาอะไรกับการปลูกครั้งนี้  โอเครึเปล่า?"
"อื้ม"  เธอตอบกลับมา
 
เหมือนเคยได้ยินว่าไอรักเรียนเก่งพอสมควรนี่นะ  น่าจะช่วยอะไรได้บ้างล่ะ
 
ผมลงมือหยิบหนังสือเล่มแรกมาดู  ที่หน้าปกมีคำว่า BIOLOGY ตัวใหญ่ขนาดที่ว่ามองห่างสิบเมตรก็คงเห็น ...   แต่เหมือนกับว่าเนื้อหาเรื่องพืชจะไม่ค่อยมีเลยแฮะ...
 
มือขวาของผมจดสิ่งที่ค้นเจอลงในกระดาษขาวที่อยู่ข้างตัว  ก่อนที่จะดูหนังสือเล่มอื่น ๆ ต่อไป
 
...
 
..
 
.
 
ได้ขนาดนี้ก็น่าจะโอเคแล้วมั้ง  ถ้าดูจากเนื้อหาชีวะ ม.4 ก็คงไม่เกินไปจากนี้...คุณลักษณะของสิ่งมีชีวิตสินะ...
ตอบสนองต่อแสงก็น่าสนใจแฮะ  การทดลองก็ออกแบบง่ายด้วย...  น่าจะลองถามไอรักดู
 
 
 
"ปลูกถั่วเขียวเพื่อดูการตอบสนองต่อสิ่งเร้าของพืช  คิดว่าไง?" ผมถามไปทั้งที่สายตายังจดจ่อกับหนังสือและมือขวาที่กำลังจดสิ่งที่จะทดลองลงบนกระดาษอยู่
 
"......."
 
เฮ้ย...ตอบมาสิ
 
"ไอรัก"
 
 
"..........."
 
 

 
ผมแหงนหน้าจากหนังสือขึ้นไปมองคู่หูที่นั่งอยู่ตรงข้าม 
 
 
...
 
 
 
หลับไปแล้ว!!
 
ผมมองหนังสือที่หน้าของเธอคนนั้นซุกอยู่  ‘การปลูกและการดูแลรักษาพืชฉบับเด็กปฐมวัย’
หนังสือเด็กอนุบาลเรอะ......
 
 
สรุปคือตลอดเวลาที่หา ๆ อยู่เนี่ย เธอนอนอยู่สินะ..... ถึงว่า...ได้ยินเสียงหาวเป็นพัก ๆ
 
 
ผมถอนหายใจออกมาก่อนจะยกตัวเองออกจากเก้าอี้พร้อมหยิบหนังสือแล้วเดินไปหาไอรักซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะ
 
...จะปลุกยังไงดีวะเนี่ย...
 
 
ผมเอาหนังสือพัดบริเวณหัวเธอด้วยความหวังที่ว่าสายลมคงทำอะไรให้เธอรู้สึกตัวได้บ้าง... แต่เมื่อรู้ว่าไม่เป็นผลจึงได้นั่งลงบนเก้าอี้ตัวที่อยู่ใกล้ ๆ แล้วเรียก..
 
"...เธอ... นี่..เธอน่ะ..."
 
 
"...เธอ...ตื่น..."
 

"..นี่.. ไอรัก... ตื่นสิ..."
 
เมื่อเรียกครั้งที่สาม คคนนันท์ก็ลุกพรวดขึ้นมาราวกับได้ยินคนตะโกนว่าไฟไหม้ยังไงยังงั้น  ก่อนจะหันหน้ามาหาผมแล้วยิ้มให้อย่างที่เคยเป็น
 
"...ไปอดหลับอดนอนมาจากไหน?"  
 
อีกฝ่ายส่ายหน้าช้า ๆ......เรียกว่าตอบไม่ตรงคำถามได้มั้ยเนี่ย
 
"ตกลงเราจะปลูกถั่วแบบไหนหรอ?"
 
 
 
...ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยสินะ  ขอถอนคำพูดตอนที่บอกว่าไอรักน่าจะช่วยอะไรได้ไปก่อนแล้วกัน
มองดูไอรักยิ้มแล้ว...ชักไม่ค่อยแน่ใจว่าตัวเองเครียดมากเกินไป  หรือเธออารมณ์ดีเกินไปกันแน่...
 
 

 
"!?"
"...ทำอะไรน่ะ..."
คู่สนทนาตรงหน้าเอานิ้วมาจิ้มตรงระหว่างคิ้วทั้งสองข้างของผม  คิดจะเล่นอะไรกัน
 
"ยังเด็กอยู่เลย อย่ารีบทำหน้าเครียดสิ เดี๋ยวหน้าก็แก่ก่อนวัยกันพอดี" เธอพูดในขณะที่ยังเอานิ้วมาจิ้มตรงหว่างคิ้วผมอยู่
 
....จะแก่หรือไม่แก่แล้วมันเกี่ยวกับเธอเรอะ  ถ้าไม่อยากให้เครียดก็ช่วยกันทำงานหน่อยเซ่..
 
 
ผมเอามือซ้ายจับไปที่มือของไอรักข้างที่เอานิ้วจิ้มอยู่ ก่อนจะพยายามคุมสติตัวเองไว้ แล้วพูด
"เลิกเล่นได้แล้ว ...เราทำการทดลองแบบนี้ดีมั้ย?"

 
ผมส่งหนังสือไปให้อีกฝ่ายดู
 
..แต่ขณะนั้นก็รู้สึกได้ถึงแรงขัดขืนที่มือขวา...หืม..?
 
 
!!!
 
 
ไอรักชักมือตัวเองออก  ในขณะที่ผมก็รีบคลายมือตัวเองออกเหมือนกัน
 
...เผลอไปหน่อย...แต่ ...
 
ทำไมเราต้องตกใจขนาดนั้นด้วยนะ...
 
 
ช่างเถอะรีบเข้าเรื่องดีกว่า
"จากคุณลักษณะทั้ง 7 อย่างของสิ่งมีชีวิต เราจะเลือกทำอยู่หนึ่งอย่างคือดูการตอบสนองต่อสิ่งเร้าของพืช แล้วเราก็จะศึกษาว่าแสงมีผลต่อการเจริญเติบโตของต้นถั่วเขียวหรือไม่ ...ฟังอยู่หรือเปล่าน่ะ?" ผมถามเธอเมื่อเห็นว่าสายตาของเขาไม่ได้มองมาที่ผมเลยแม้แต่น้อย
 
"ฟังสิ!"
 

ไม่ได้ฟังเลยซักนิด...ขี้โม้ชัด ๆ....
 
 
 
"วิธีทดลองก็... เดี๋ยวก่อน..ต้องเริ่มจากตั้งปัญหากับสมมติฐานก่อนสินะ แล้วก็กำหนดตัวแปรต่าง ๆ  เราคิดไว้หมดแล้ว ส่วนวิธีการทดลองคร่าว ๆ เราจะแบ่งชุดทดลองเป็นสองชุด ชุดควบคุมกับชุดทดลองเพื่อเปรียบเทียบ   และต้องทำสามซ้ำด้วย แต่ถั่วเขียวที่เรามีก็น่าจะพออยู่  ชุดควบคุมจะปลูกตามปกติ  ส่วนชุดทดลองถ้าปลูกไปสามวันแล้วเราจะเอากล่องกระดาษที่เจาะรูไว้มาครอบแล้วดูวิถีของลำต้นถั่วเขียวว่าจะโตไปยังไง ถ้าเรากำหนดให้แสงเป็นตัวแปรต้น  ตัวแปรตามเราก็จะเขียนได้เป็นการโค้งงอของลำต้นถั่วเขียว   พอเข้าใจรึเปล่า...? เด๊๋ยวสิ อย่าพึ่งหลับ    แล้วก็ในส่วนของ.....................(บลา ๆๆๆๆ....)"
 
 
 
 
 
 
..............
[15 นาทีผ่านไป]
..............
หลังจากผ่านการอธิบายไปแล้วเหมือนไอรักจะไม่ได้สนใจจะฟังสักเท่าไหร่  เพราะอย่างนั้นผมจึงให้เธอยืมหนังสือเล่มที่เป็นความรู้ที่จะเอาไปทดลองกลับไปอ่านที่บ้านอยู่หนึ่งเล่มเพื่อหวังว่าจะให้เธอเข้าใจอะไรมากขึ้น  ส่วนตัวเองก็เดินออกจากห้องสมุดไปซะก่อน....
 
แต่ว่า
 
เหมือนเห็นไอรักแบกกองหนังสือเยอะ ๆ ออกมาจากห้องสมุดแฮะ
คงไม่ใช่เพราะไม่รู้ว่าให้ยืมเล่มไหนเลยยืมมาซะมาหมดหรอกนะ......
 
 
 
 
 
 
...ยัยบ้าเอ้ย...
 
 
-TBC-
------------------------------------------------------------------------------
สรุป
- ซายน์กับไอรักมาหาข้อมูลอยู่ในห้องสมุดเพื่อจะปลูกถั่วเขียว
- ตกลงกับไอรักว่าจะช่วยกันหาข้อมูล
- เมื่อหาจนเสร็จ แหงนหน้ามามองอีกทีก็เจอไอรักหลับไปเสียแล้วเลยปลุก
- ไอรักตื่น  พร้อมส่งยิ้มหวานให้
- ว่าแล้วชีก็เอานิ้วจิ้มระหว่างคิ้วซายน์ไม่ให้ผูกโบว์
- ซายน์จับมือออก
- เสร็จแล้วก็อธิบาย แต่เหมือนไอจะไม่ได้เข้าใจเลย
- เลยให้ยืมหนังสือกลับบ้านเล่มนึง
- สุดท้ายแอบเห็นว่ายืมมาเป็นตั้งเพราะชีไม่รู้ว่าเป็นเล่มไหน
- To be continued [part 3 รอพี่จูนนะจ๊ะ]
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ซายน์แมร่มมม สมเป็นน้องรห้สเฟิร์นมากกก


ชวนเดจาวูนะ ฮิๆ

#3 By Fern-CS#4 on 2012-09-16 17:09

น่ารักอ่ะเธอ น่ารักอ่ะเธอ น่ารักอ่ะเธอ
น่ารักอ่ะเธอ น่ารักอ่ะเธอ น่ารักอ่ะเธอ
น่ารักอ่ะเธอ น่ารักอ่ะเธอ น่ารักอ่ะเธอ

#2 By Payt@i on 2012-09-09 21:12

ไอรัก : ถ้าเห็นว่าแบกหนังสือออกมาเยอะแยะขนาดนั้น  ทีหลังก็เดินเข้ามาบอกสิยะว่าเล่มไหนน่ะ! ชิส์!!
//งุงิงุงิ ภาพน่ารักอ่าาา cry

#1 By CraZy-GirL-GoD on 2012-09-09 20:14